کانون موسیقی پرشین بلاگ

این وبلاگ از مجموعه وبلاگ های گروهی فنز پرشین بلاگ‌ (باشگاه هواداران پرشین بلاگ‌) می باشد.

دوره رمانتيک در موسيقی
نویسنده : بهزاد صادقی - ساعت ۱٢:٥۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٥
 

"به نام خدای سزاوار پرستش "

دوره رمانتيک در موسيقی :

 

از حدود 1820 تا 1900 به درازا کشيده است فرانتز شوبرت روبرت شومان ، کلارا ويک شومان و غيره ..............

بر جسته ترين آهنگسازان رمانتيک بوده اند طولانی بودن اين فهرست که نام برخی از آهنگسازان مهم در آن نيامده است گواه بر غنا و تنوع موسيقی رمانتيک و دليل بر رسوخ و برپايی آثار اين دوره در رپرتوار کنسرت و اپرای امروزی است .

آهنگسازان رمانتيک استفاده از فرم های موسيقايی  دوره کلاسيک پيشين را ادامه دادند شور و هيجان مفرط موسيقی رمانتيک بيش از آن در آثار موتسارت به ويژه در آثار بتهوون که بر آهنگسازان بعدی تاثير فراوان گذاشت نيز ديده می شود ملودی بيانگر و آواز گونه مطلوب آهنگسازان رمانتيک نيز از سبک کلاسيک سر بر آورد . با اين همه تفاوت های فراوان ميان موسيقی رمانتيک و کلاسيک وجود دارد گرايش آثار رمانتيک به بهره جستن به گستره پهناورتری از رنگ صوتی ديناميک و زير و بم است . همچنين واژگان رمانتيک ، هارمونيک گسترده و تاکيد آن بر آکوردهای رنگارنگ و ناپايدار بيشتر است . موسيقی رمانتيک با ديگر هنرها به ويژه ادبيات رابطه تنگاتنگ تر  برقرار می کند در اين موسيقی فرم هايی تازه شکل گرفت که در تمام آنها تنشی بيشتر و تاکيدی کمتر بر توازن و رسيدن به سکون وجود داشت اما موسيقی رمانتيک چنان گوناگون و گسترده است که تعميم هر تفسيری به تمام آثار اين دوره می تواند گمراه کننده باشد برخی از آهنگسازان رمانتيک مانند مندلسون و برامس آثاری آفريده اند که ريشه در سنت کلاسيک دارد  و آهنگسازانی مانند برليوزولسيت و واگنر انقلابی تر بوده اند .