بهار بهترین بهانه برای آغاز و آغاز بهترین بهانه برای زیستن است ...
آغاز بهار بر شما مبارک
نوروز ۱۳۹۱
کانون موسیقی پرشین بلاگ
نوشته شده در سهشنبه ۱ فروردین ۱۳٩۱  توسط بهزاد صادقی
شالوده راک اند رول سرکشی و لجام گسیختگی است ، اما می توان گفت که این چیزی برای رویاروئی با والدینیست که مصرّانه می گویند تنها جای مناسب برای تمرین کردن یک گیتاریست که خودش را وقف این کار کرده و می خواهد در میان ملتی که در این آشفته بازار هنگامه ای جنجالی برپا کرده اند ، اعتراض خود را به گوش ها برساند، گاراژ خانه است. کورش یغمایئ، یک موزیسین با استعداد مادرزادی است. هنگامیکه در سال ۱۹۷۰ اولین آلبومش را منتشر کرد دانشجوی دانشگاه بود. اولین آهنگی که خواند “گل یخ” بود که یک آهنگ پاپ آرام بود که زمینه ای نشاط انگیز و همراه با تم پیانوی آرام داشت. این آهنگ موفقیتی شاخص بود و یغمائی از این فرصت استفاده کرد تا نسخه تازه ای از موزیک راک را با موسیقی سرزمین خودش تلفیق دهد و مانند یک عاشق توانست این مهم را آغاز کند. برای این کار به گروه های موسیقی دهه ۶۰ مانند “دورز” و “کینگز” بطور مشخص توجه کرد . این کار تا سال ۱۹۷۹ (انقلاب) ادامه داشت. یغمائی از اجرای برنامه و ضبط موسیقی محروم شد و این ممنوعیت سالها ادامه داشت. برای چند دهه تصور میشد موسیقی او به ابدیت پیوسته اما معلوم شد که یغمائی با تعصب از آهنگ های خود حمایت کرده است. بسیاری از آنها اکنون در (Back From the Brink) جمع آوری شده که عنوان موسیقی راک اند رول پیش از انقلاب ایران را برخود دارند. این موسیقی از طریق دو سی دی و سه صفحه بزرگ (یا مجموعه خاصی که تولید مجدد و دقیق آهنگ های ۷ اینچی اصلی هستند) به دنیا ارائه شده است. این موسیقی از همان نوع است که می توان در آهنگ های “رؤیای مه آلود” جورج هریسون پس از زیاده روی در “چای ساعات خواب آلود” یافت. کورش عاشق این گروه ها بود و تمامی موسیقی او به وضوح ارتباط جسورانه با مبدا و منشاء، یعنی این گروه های راک را، بیان می کند. سازهای ایرانی همراه با گیتار و ارگ ودرامز که به گوش غربی ها آشناست در مجموع کیفیتی مسحور کننده بوجود آورده است. بسختی می توان این احساس را از خود دور کرد که این ها همان صداهائی هستند که سایر گروه ها دنبال کرده و در آلبوم هائی با بسته بندی زیبا و با وسواس ارائه می دادند. بخشی از هدف انتشار این آلبومها روشن ساختن دگرگونی های تدریجی بود که یغمائی تجربه کرده بود. یغمائی آهسته اما با قاطعیت بیش از پیش بخود مطمئن شد که می تواند ژانرهای غیرمتجانس مختلف را در هم ذوب کرده و ترکیبی شنیدنی ایجاد کند. “جحم خالی” با صدای خیلی بلند غرش رعد و برق آغاز و سپس صدای زمزمه گونه و سکر آور یغمائی به عنوان خواننده بگوش می رسد و اینطور تصور می شود که او دائماً حالتی اغوا کننده دارد. سپس فضا برای گیتار بلوزگونه و زیرکانه باز می شود. مانند بسیاری از آهنگ ها کیفتی اکتشافی دارد، و این احساس را الغاء می کند که انگشت ها در هنگام نواختن آن نت ها می دانسته اند چه باید بکنند. تنها در چند مورد از این آهنگ ها می توان گفت که تحت تأثیر موسیقی جاز بوده اند اما ردپای سایر ژانرها، و خلاقیتی که با الیاف احساسات در هم تنیده شده اند، نیز مشاهده می شود. بیش از دو ساعت موسیقی (Back From the Brink) بیش از آن طولانی است که بتوان بی وقفه روی آن تمرکز کرد. درحالیکه تصور می شود این موسیقی برای آرام ساختن هیپی ها ساخته شده، مواقعی می رسد که تصور می کنید موقعیت خوبی برای شنیدن یک لالائی دلنشین بوجود آمده است. در حالیکه به نظر می رسد او بیشتر به نواحی دیگر موسیقی سرک می کشد، در آهنگ های دهه ۷۰ زمینه ای از طفره رفتن از اینگونه موسیقی دیده می شود که میتوان نمونه آن را در “انتظار” و یا دوری جستن از موسیقی وهم انگیز کلاسیک رادیو ای ام در آهنگ “کی تو میای” جستجو کرد. هرچه کیفیت آلبوم بهتر می شود، نه فقط از نظر آن لحظات غافلگیر کننده، بلکه به دلیل عمقی که در پیش زمینه فرهنگی خود کورش وجود دارد، در مقایسه باز هم طنین بیشتری به گوش می رسد. این گذرگاه ها هستند که (Back From the Brink) را چیزی فراتر از یک موسیقی آرشیوی معرفی می کند که اهمیتی حیاتی دارد. این آلبومی ست که تک تک آهنگ هایش شا یسته توجه است.
نوشته : دان سیگر ترجمه : استاد کامران دبیری با تشکر از : دکتر شاهرخ دبیری
مطلب اختصاصی برای تیم یغمایی موزیک www.yaghmaeimusic.com
بهزاد صادقی

نوشته شده در جمعه ۱۸ آذر ۱۳٩٠  توسط بهزاد صادقی
چگونه قبل از انقلاب موزیک راک در ایران اجرا میشد انتشارموزیک در دهه ۱۹۷۰توسط کورش یغمائی نشان از روحیه ای عالی و جستجوگر دارد. امروزه تصورش مشکل است اما پیش از انقلاب در میانه دهه ۱۹۷۰ در ایران دورانی وجود داشت که موسیقی پاپ رواج داشت قهرمانی گیتار به دست که شانه به شانۀ جیمی هندریکس و جیمی پیج برنامه اجرا می کرد. انقلاب ۱۹۷۹ ممنوعیت کار کردن بسیاری از هنرمندان را به دنبال داشت. شرایط هشدار دهندۀ موزیسین های فعلی ایرانی خود یکی از انگیزه های انتشار آلبومی شده است که پایه و برچسب لس آنجلسی دارند. برچسب کمپانی Now Again روی آلبوم “Back from the Brink” از کورش یغمایی دیده می شود که بازگشتی به Psychedelic Rock )راک خیال انگیز(در سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۷۵ می باشد که به یکی از بهترین مجموعه های گردآوری شده گیتاریست برجستۀ ایرانی، کورش یغمائی تعلق دارد. این آلبوم مبین نمونه ای از فرهنگی عالی و جستجوگر، یعنی نقطۀ تلاقی شرق و غرب ، است و نتیجه ، حیرت برانگیز، روح نواز و به شدت تاثیرگذار ازکار درآمده است. این جسارت از طریق تجارب نوازندگی گیتارکورش که به طور گسترده پخش می شد آغاز شد. او درآلبوم “Back from the Brink” از گروه های ونچرز، بیتلز، رولینگ استونز و باب دیلن به عنوان اولین کسانی نام می برد که آثار آنها را می پسندیده. کورش که تحت تاثیر موسیقی سنتی ایران قرار داشت نسلی منحصر به فرد و نژادی مخلوط از موسیقی به وجود آورد و آمیزه ای از نغمه های کلاسیک و آموزش های اولیه خود (او در آغاز نواختن سنتور را فرا گرفت) با آلات موسیقی کاملا غربی پدید آورد. او و گروهش سازهایی همچون گیتار باس، گیتار الکتریک و درامز، که با ریتم راک اند رول نواخته می شد را در بر گرفتند و فضایی معنادار و تاثیرگذار به وجود آوردند. تصویر کورش در اذهان ایرانیان همواره با گیتار الکتریک همراه است و این تصویر معادل همان تصویرجیمی هندریکس در ذهن نوجوانان غربی است. پوستر کورش در اتاق اکثر مردم و بویژه جوانان دیده می شد. اوآواهای موسیقی ایرانی را با تم موسیقی راک درآمیخت و نتیجه بسیار با ارزشی به دست آورد. کاری که ارائه شد بسیار دوست داشتنی بود.کورش (بیش ازهر موزیسین ایرانی دیگر) نماینده اربابان ریشوی خودستای راک بود.
کورش در ایران ماند و با وجود محدودیت های دولت ایران و مجازاتها به فعالیت خود ادامه می دهد. مارجلی می گوید: پس از انقلاب موسیقی پاپ به طور کلی ممنوع اعلام شد. اکنون این ممنوعیت به شدت سابق نیست. کاوه، فرزند کورش که در ونکوور کانادا به فعالیت در زمینۀ موسیقی مشغول است می گوید: “یکی از مهمترین اهداف پدرمن به وجود آوردن ارتباطی بین موسیقی ایران و بقیه دنیا از طریق مدرنیزه کردن موسیقی ایرانی است. انتشار آلبوم “Back from the Brink” با برچسبی غیر ایرانی و قدردانی از کوشش های او بعد از سه دهه نه تنها برای شخص کورش مهم است بلکه برای هر هنرمندی که می خواهد برای همیشه درپس ابرها نماند ، حائز اهمیت است”.
نوشته جسیکا هاندلی ترجمه : استاد کامران دبیری با تشکر از : دکتر شاهرخ دبیری
مطلب اختصاصی برای تیم یغمایی موزیک
بهزاد صادقی
مدیر تیم یغمایی موزیک www.yaghmaeimusic.com

نوشته شده در دوشنبه ٢۳ آبان ۱۳٩٠  توسط بهزاد صادقی

همه چیز کاملا عادی و معمولی به نظر میرسید. رسانهها در بوق و کرنا کرده بودند که بلیتهای ارکستر سمفونیک تهران در کوتاهترین زمان ممکن به فروش رفته و حتی بازار سیاه آن هم به راه افتاده است. مسئولین انجمن موسیقی هم در اظهار نظرهای مختلف سعی داشتند موفقیتهای اجرای این ارکستر را به رهبری شهرداد روحانی بزرگ و بزرگتر جلوه دهند تا رسانهها زوم بیشتری روی این اتفاق داشته باشند.
همه چیز به خیر و خوشی در حال برگزاری بود ولی تاخیر نیم ساعته آخرین اجرای این ارکستر در تالار وحدت زمزمههایی را سر زبانها انداخت. زمزمههایی که آن روزها هیچوقت تائید نشد ولی به مرور و با گذشت چند ماهی از آن برنامه، آرام آرام آن شایعات، به واقعیت نزدیک و نزدیکتر شدند تا بالاخره خبر رسید که شهرداد روحانی در اعتراض به عدم پرداخت حقوق شش ماه اخیر نوازندهها ارکستر سمفونیک و ناراحتی از برخی برخوردهای غیر حرفهای ، عطای کار کردن در ایران را به لقایش بخشیده و برای همیشه از ایران رفته است.
حاضران در سالن وحدت وقتی با دست زدنهای ممتدشان خواهان شروع برنامهای بودند که قرار بود ساعت ۹ شروع شود و با گذشت حدود نیم ساعت، خبری از ورود اعضای گروه و رهبر آن نبود. بیخبر از آنکه در پشت صحنه برنامه و در اتاق «بک استیج» خبرهایی است.
همه نوازنده سازهایشان را جمع کرده بودند و متفق القول تصمیم گرفته بودند که تا حقوق عقب افتادهشان را نگیرند روی سن نخواهند رفت. اوج تراژیک ماجرا بخشی بوده که خود شهرداد روحانی هم در جمع آنها گفته که اگر فکر میکنید با این روش میتوانید حقتان را بگیرید، من هم از شما حمایت میکنم و تا آخرش هم با شما هستم!
* بزن به سیم آخر یکی از نوازندههای قدیمی ارکستر سمفونیک در مورد آن روز میگوید: «آن شب همه دیگر به سیم اخر زده بودند. قرار بود آن شب و قبل از اجرای آخر پول ما را بدهند ولی هیچکس حتی حرف و توضیحی هم دیگر نمیداد. انگار وظیفه ما بود که برویم و اجرا کنیم و هیچ نگاه مالیای هم به کارمان نداشته باشیم. ماجرا وقتی به گوش آقای روحانی رسید ایشان بسیار ناراحت شدند و در جمع گفتند که به خواستههای همه احترام میگذارند و از این تصمیم حمایت میکنند. فشار عصبی عجیبی روی همه بود و همین باعث شده بود که دیگر همه به سیم آخر بزنند. مدیر انجمن موسیقی هر لحظه چیزی میگفت و سعی میکرد بچهها را راضی کند که بروی سن بروند ولی بچهها دیگر تصمیمشان را گرفته بودند. دست آخر هم صحبتهای «ارسلان کامکار» باعث شد که بچهها کوتاه بیایند و با یک تاخیر نیم ساعته بروی سن حاضر شوند. هر چند بعدا از اینکه از موضع مان کوتاه آمدیم پشیمان شدیم. چون تا همین امروز که نزدیک شش ماه از عید گذشته ما هنوز هیچ پولی به جز پول اجرای عیدمان را دریافت نکردهایم!
* عید بیعید! یکی دیگر از نوازندههای ارکستر سمفونیک در مورد همه اتفاقات حاشیهای میگوید: «عید امسال را کل بچههای ارکستر، قید مسافرت و عیدشان را زدند و تمام وقت به تمرین پرداختند. تمرین برای برنامهای با عنوان «جشن نوروز باستان» که حتی خود آقای احمدینژاد هم بابت آن اجرا تشکر کردند. پول آن اجرا را تازه یک ماه پیش به ما دادند و جالب است بدانید وقتی پول اجرای شش ماه پیش را به ما میدادند، تازه با ما قرارداد منعقد کردند! پس از شش ماه، بالاخره ما برای آنها جدی شده بودیم و جالبترین بخش قرارداد بستن دوستان هم جایی بود که برگ دوم قرارداد را هم به ما ندادند تا مبادا علیهشان استفاده کنیم! پول آن برنامه را یک ماه پیش به ما دادند تا به قولی دهان ما را برای حقوق اجراهای اخیر ببندند!
* جنجال برای ۵۰۰ هزار تومان؟! اما تحقیقات خبرنگار ما در مورد میزان حقوق دریافتی نوازندههای ارکستر سمفونیک نشان داد که متوسط دریافتی یک نوازنده برای ساز زدن در ارکستر سمفونیک حدود ۵۰۰ هزار تومان است که البته برخی نوازندههای با سابقه دریافتی شان حدود ۷۰۰ الی ۸۰۰ هزار تومان است که در مقایسه با اعداد و ارقامی که کنسرتهای ارکستر سمفونیک در آمد داشته، رقم ناچیزی به شمار میرود.
* ما با انجمن موسیقی طرفیم! نوازندگان ارکستر سمفونیک اعتقاد دارند که آنها نه با شخص خاصی، بلکه با ارگان به اسم «انجمن موسیقی» طرف حساباند و از قرار معلوم این ارگان همه هزینههای ارکستر سمفونیک را باید از وزارت ارشاد تامین نماید که برخی ناهماهنگیها باعث بوجود آمدن بدقولیهایی این چنینی شده است.
* هیچ جای دنیا با نوازنده جماعت این رفتار را نمیکنند
کار به جایی رسیده که رهبر جهانی ارکستر سمفونیک هم به واکنش وادار شود و در جمع نوازندههای گروه بگوید: من واقعا متاسفم. در هیچ جای دنیا ندیده بودم که با نوازندههای طراز اول یک کشور این چنین برخورد شود. این رفتار واقعا برای من هم تاسف آور است...
* خون رنگینتر نوازندههای خارجی اوضاع وقتی شکل ناخوشایند تری میگیرد که نوازندههای ارکستر اعتقاد دارند که اگر بحث نبود بودجه و کسری اعتبار است چرا حقوق نوازندههای ارمنستانی همان روز اول پرداخت میشود؟: «حقوق نوازندههای ارمنستانی بدون کوچکترین تاخیری به حسابشان واریز شده ولی وقتی به ما میرسد هیچ بودجهای در حساب انجمن موسیقی وجود ندارد!»
* فرار کردیم!
آرمین قیطاسی از نوازندههای شناخته شده در کشور است که در چهار دوره پیاپی جشنواره موسیقی رتبه اول بخش رقابتی را از آن خود و گروهاش کرده است. او هم جزو کسانی بود که در ارکستر سمفونیک ساز میزد ولی مدت زیادی طول نکشید که خبر رسید او و چند نفر دیگر به طرز مشکوکی از این ارکستر کنار گذاشته شدند. خود قیطاسی در این زمینه میگوید: «به قدری بینظمیها و ناهماهنگیهای آنجا زیاد بود که ما فرار کردیم!. هیچ چیز سر جای خودش نیست و آقای روحانی هم فقط به واسطه شهرت و اعتبارش تحمل آن شرایط را میکرد. آخر سر هم که شنیدهام با آن وضع بد حضور و همکاری با ارکستر سمفونیک را رها و از ایران رفتهاند.»
منبع : www.radio-ap.com
نوشته شده در دوشنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٠  توسط بهزاد صادقی
مجله ی معتبر اکو (Echo Magazine) در شماره آگوست - سپتامبر خود اقدام به انتشار مقاله ای جالب در مورد کورش یغمایی و موسیقی ایران کرده که این مقاله رو می تونید اینجا ببینید

نوشته شده در سهشنبه ۱۸ امرداد ۱۳٩٠  توسط بهزاد صادقی
مجله ی MOJO که از نشریات معتبر موسیقی در جهان است ، آلبوم جدید کورش یغمایی (Back From the Brink) را بعنوان بهترین آلبوم جهان در ماه سپتامبر 2011 معرفی کرد .
در این چند روزی که از پخش رسمی Back From the Brink گذشته است ، این آلبوم بصورت گسترده در اکثر سایت های جهان بصورت قانونی در حال فروش می باشد و سایت های معتبر موسیقی در خصوص این آلبوم به بحث و گفتگو و ارائه مطلب پرداخته اند .
مجله MOJO که در همه شماره های خود به بزرگان موسیقی جهان می پردازد ، آلبوم را آلبوم ماه معرفی می کند و کورش یغمایی را در کنار بزرگان موسیقی جهان قرار میدهد که در واقع همیشه جایگاه ایشان بوده است .
افتخار دیگری که برای ایران و ایرانیان رقم می خورد ...
من به استاد کورش یغمایی ، خانواده هنرمند یغمایی و همه ایرانیان عزیز تبریک می گویم و در همینجا از ایشان سپاسگزارم که باز هم افتخاری برای ایران بدست آورد .


نوشته شده در جمعه ۱٤ امرداد ۱۳٩٠  توسط بهزاد صادقی
Kourosh - Back From The Brink
(Now Again Records)
آلبوم Back From The Brink حاصل دوسال زحمت شبانه روزی کورش یغمایی در ایران ، کاوه یغمایی در کانادا و آقای آلاپات و تیم ایشان در آمریکاست .
آلبومی که موفق به کسب عنوان آلبوم ماه از مجله معتبر موسیقی MOJO شده .
آثار کورش یغمایی بدلیل داشتن کلیه استانداردهای موسیقی ، آثاری ماندگار و ارزشمند برای موسیقی ایران و جهان است. موفقیت و جذابیت این آلبوم مهر تائیدی است بر این موضوع و فاخر بودن آثار کورش یغمایی این اسطوره ی موسیقی ایران .
این آلبوم برای برای دانشگاه ها و مراکز معتبر موسیقی جهان نیز برای تجزیه و تحلیل و بررسی ارسال شده .
موسیقی ایران باز هم با نام کوروش یغمایی بر قله های افتخاز می درخشد .
آلبوم به سه فرمت توسط شرکت Stones Throw تهیه و برای فروش در سایت قرار داده شده
فرمت 1 : آلبوم در 2 سی دی (2 CD)
فرمت 2 : آلبوم در سه ال پی (3 LP)
فرمت 3 : 8 تک آهنک در 4 صفحه (4x 7-inch box set) این 4 صفحه قبل از انقلاب در ایران نیز تهیه و پخش شده بود .

Pre-Revolution Psychedelic Rock from Iran: 1972–1979. Officially-licensed anthology.
IN THE STORE: KOUROSH - BACK FROM THE BRINK 2 x CD KOUROSH - BACK FROM THE BRINK 3 x LP KOUROSH - BACK FROM THE BRINK 4 x 7-inch
Now-Again Records presents the Kourosh Yaghmaei anthology: Rre-Revolution Psychedelic Rock from Iran: 1972-1979. The only officially-licensed anthology.
Official release date: August 23, 2011. Available now at Stones Throw.
Now-Again Records is proud to present Back from the Brink, the only legitimately licensed collection of the godfather of Iranian psychedelic rock, Kourosh Yaghmaei. Known within the Iranian diaspora simply by his first name, Kourosh’s Pre-Revolution recordings were thought lost after Islamic fundamentalists took control of Iran. They weren’t: Kourosh had protected them – along with key ephemera from the 70’s. Their collection here - spread over 2 CDs, 3 LPs and a 4x7” box set - bolstered by Kourosh’s first person recollections of Iran’s 70s rock scene and its death after the Revolution- tells the story of an driven artist’s desire to persevere in the face of terrible adversity.
Kourosh Yaghmaei and his brothers Kamran and Kambiz were amongst the few inspired Iranian musicians determined to change Tehran’s musical landscape in the late 60’s and early 70’s. The trio, armed with rented, second-hand instruments and records by The Ventures, The Kinks, The Doors, merged Western garage rock, psychedelia and Iranian folkloric music to create a sound unlike anything that came before them. Later, inspired by the unlikely duo of Elton John and James Taylor, Kourosh’s music took a sophisticated turn, and he churned out funky, progressive rock that is as imminently enjoyable as it is impossible to categorize.
His star on the rise was knocked off course by the Revolution, and its backdrop of Islamic fundamentalists burning record companies and harassing musicians. But while most Pre-Revolution musicians – including his brothers – fled Iran in 1979, Kourosh stayed, loyal to the country of his birth. He has suffered a performance and recording ban for twenty-two out of the last thirty-two years. Yet he remains stoic and resolved to continue bolstering Iranian musical tradition. Kourosh still lives in Tehran and is pleased that his story – and his glorious 70s recordings – will finally spread the world over. This essential piece of Iran’s musical history is accompanied in all formats by a full color book with extensive liner notes, never-before-seen photos and ephemera.
3formats: 3/LP, 2/CD, 4 x 7-inch box set ....
3/LP: 3 records housed in a 6-panel gatefold jacket and comes with an oversized 28-page book full of liner notes, full annotation, rare photos and ephemera. Note: CD version contains some songs not available on vinyl; text is in English only
2/CD: 2 discs in a hardbound 52-page book full of liner notes, full annotation, rare photos and ephemera. Note: CD version contains songs not available on vinyl; text is in English only
4x7” Box Set: Exact reproductions of the 4 picture-sleeve 7” singles Kourosh released before the Revolution, housed in a magnet-clasped box and comes with a 44-page book full of liner notes, full annotation, rare photos and ephemera. Note: text is in English only

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳ امرداد ۱۳٩٠  توسط بهزاد صادقی
جدیدترین آلبوم پدرخوانده راک ایرن ، استاد کورش یغمایی ، با نام Back From the Brink با بهترین کیفیت از شرکت معتبر Stones Throw متعلق به آقای آلاپات در ایالات متحده آمریکا پخش شد .
این آلبوم شامل بهترن تک آهنگ های این اسطوره ی موسیقی ایران از سال 1973 تا 1979 (تا قبل از سال 1357) هست که با بهترین سیستمهای صدابردای در آمریکا پالایش و با بالاترین کیفیت در سراسر جهان پخش شده .
افتخار بسیار بزرگ دیگری که کورش یغمایی برای ایران عزیز به ارمغان آورد که این رویداد فرخنده رو به همه ایرانیان تبریک می گم .
هم اکنون این البوم در سایت شرکت Stones Throw و همچنین سایت آمازون بفروش می رسه که از لینک های زیر می تونید وارد صفحه ی مخصوص این آلبوم ارزشمند بشید .
خرید 3LP از سایت شرکت Stones Throw
خزید 2CD از سایت شرکت Stones Throw
خرید CD از سایت Amazon

بهزاد صادقی
مدیر تیم یغمایی موزیک
**********








عکسها از سایت www.stonesthrow.com
نوشته شده در چهارشنبه ۱٢ امرداد ۱۳٩٠  توسط بهزاد صادقی
بعد از مدتها انتظار آلبوم جدید پیمان نیکسار با نام ” بهت ” آماده شده که می تونید با مراجعه به سایت پیمان این آلبوم زیبا رو با کیفیت بالا دریافت کنید .
لطفا جهت حمایت از پیمان نیکسار و خرید نسخه ی اورجینال آلبوم به فروشگاه بتهوون واقع در خیابان سنائی تهران مراجعه کنید .
با آرزوی موفقیت برای این هنرمند کشور عزیزمون
برای دریافت تراک های آلبوم کلیک کنید


نوشته شده در چهارشنبه ۳ آذر ۱۳۸٩  توسط بهزاد صادقی
ایلنا: پری بنان از همه دوستداران و علاقهمندان استاد بنان که بهدلیل نگرانی مقبره این هنرمند با وی تماس گرفتهاند؛ تشکر کرد. وی در گفتگو با ایلنا، در این زمینه گفت: پس از انتشار اخباری مبنی تخریب سنگ قبر استاد بنان که البته تکذیب هم شد، دوستان بسیاری از تهران، شهرستانها و حتی خارج از کشور با من تماس گرفتند و مساله را جویا شدند. برخی از هموطنان نیز علاقهمند بودند که آیا برای بازسازی این بنا کمکی میتوانند بکنند. من بسیار خوشحال شدم که دیدم پس از این همه سالی که از درگذشت مرحوم بنان میگذرد، مردم هنردوست ایران هنوز هم به یاد ایشان هستم که به این وسیله از تمام آنها سپاسگذاری میکنم.
نوشته شده در شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸٩  توسط بهزاد صادقی
|